Beste parochianen,

Sinds twee maanden ongeveer kreeg onze westerse wereld te maken met het corona-virus en zijn gevolgen. Alle sociale leven werd daardoor sterk aangetast, beperkt door de maatregelen. Ook de normale dynamiek van ons kerk-zijn lijdt hieronder. Ik herinner me nog de eerste zondagen van de vastentijd dat ik in de vieringen bij wijze van uitnodiging over afzondering sprak: dat God ons oproept tot even bewust afstand willen maken van de drukte van het leven, om dan wat meer met Hem en voor Hem te zijn, dat Hijzelf ons daarin gaat helpen… toen wist ik niet dat God dit ook zo serieus neemt…

Natuurlijk vinden wij het erg, en vooral nadat wij ons realiseerden dat het niet zoiets is van ‘even twee-drie weken en dan komt alles tot zijn vroegere orde’. Nee. Nu lijkt het dat wij echt naar een nieuwe tijdperk gaan van ‘over de corona heen’ of zelfs ‘met de corona mee’ waar niemand zomaar op voorbereid is. Daarom is het zo belangrijk om de gebeurtenissen van ons leven met de brillen van God weten te lezen, want dan in plaats van jammeren gaan we sneller over tot de kansen die deze bijzondere tijd ook biedt.

Hierin komt ook de liturgische tijd ons te hulp. Onze situatie valt niet ver weg van de ervaringen van Jezus’ leerlingen toen. Zelfs na Jezus’ verrijzenis bleven ze bang en opgesloten, maar ze gebruikten die ‘dode’ tijd ook om des te meer samen tot God te bidden. Bidden om dan de nieuwe tijd die komt met volle inzet aan te kunnen, bidden om zich open weten te stellen naar de kracht die niet van de mens maar van boven komt en zich een woonplaats zoekt in de harten van concrete mensen, van u en van mij dus.

De komst van Gods Geest is ook duidelijk te erkennen door tekenen van zijn aanwezigheid in ons: de zeven gaven die Hij met zich meebrengt. Als christenen zijn wij uitverkoren om deel te hebben aan dezelfde Geest van Jezus. De profeet Jesaja duid Hem aan als: “… de geest van 1) wijsheid en van 2) inzicht, van 3) beleid en van 4) sterkte, van 5) kennis, 6) vroomheid (een toewijding aan Gods zaken) en 7) ontzag voor God”. Deze zeven gaven heeft een mens nodig om de inspiraties die van God komen niet alleen als zodanig te erkennen maar om die ook weten te volgen. En dat maakt soms al een heel groot verschil. Alleen door te vragen komen we open voor dit werk van God in ons. Bidden dus. De leerlingen van de cenakel hierin op te volgen om zoals ze ook de Pinksteren mee te mogen maken.

En ik hoop dat wij dan snel naar buiten kunnen om elkaar te ontmoeten, elkaar uit onze toestanden weten te helpen, dat iedere reden tot onzekerheid verdwijnt en dat wij straks onze vakantie met alle rust kunnen gaan vieren. Dit wens ik ons allen van harte toe.

Pawel Banaszak (kapelaan).

Copyright © 2004-2020. OLV Praesentatie Anna Paulowna.