Beste parochianen,


Ik denk dat iedereen zich dit jaarseizoen een beetje anders had voorgesteld. Dat we dus de Covid (als een zich overal opdringend probleem) al voor goed achter de rug hadden gehad. Niets daarvan. Ergens wel lastig… maar laten we ons niet hierdoor van gewoon leven en goede geest wegbrengen. Met elkaar verbonden blijven vind ik dan het belangrijkste. Want met elkaar dingen te delen, het te kunnen uitpraten als je ergens mee zit, brengt je verdwaalde gedachten en twijfels weer op orde en je krijgt er als het ware jezelf mee terug. We zijn ondertussen al begonnen met Advent (…en Kerst, ja, maar dat komt nog), een tijd waarin onder het koud en donker schittert de belofte van licht, van hoop op iets waar iedereen naar uitkijkt en wat ieder hart weer warm kan maken. Die kleine vier weken verwoorden duizenden jaren, de geschiedenis van de mens op zoek naar het licht, naar de tekens van hoop: dat het leven  toch veel meer betekent dan ,hier en nu’; dat men niet overgelaten is enkel aan zichzelf en eigen zingeving, maar is gewild, wordt gesteund en met zorg en liefde gedragen naar de ultieme vervulling van de tijden; dat er ooit een dag komt waarop de mens God gewoon kan ontmoeten, Hem in de ogen kijken, zijn mensenhart daar tot vrede laten komen en ermee verblijden. Daarom zijn de teksten van de oude profeten (zoals Jesaja) in deze tijd zo belangrijk. Ze verwoorden de diepe verlangens naar de tijden waarop het hemelse en het aardse elkaar gaan ontmoeten, waar God niet meer zo afstandelijk en de mens niet meer zo wantrouwend is.

Die verlangens vinden straks hun vervulling in de geboorte van Jezus, de ware God en de ware mens tegelijk, iemand die ons mensen de ware identiteit onthult: dat we zonder aan de menselijke conditie af te doen toch kinderen van God mogen zijn, geliefd iedereen als het enige kind. Dit vieren we met de Kerst met grote blijdschap. De wandeltocht door de duisternis, noodtoestand en gemis die daaraan voorafgaat is ook ergens noodzakelijk om de drang naar die verlossing in het hart te doen opwekken en die als kostbare schat daar blijven te koesteren.
Laten wij in ons leven voor deze ervaringen toch wat ruimte maken, de tijd en aandacht eraan besteden. Daar raakt ons leven in al zijn aspecten zoveel rijker aan betekenis van, aan blijdschap die blijft en ruimte voor elkaar. Dit is wat ik ons allemaal in deze periode ten diepste wens.
Hiernaast wil ik u allemaal uitnodigen om aan één initiatief  bijzondere aandacht te schenken. Dit najaar heeft onze Paus Franciscus voorgenomen om iets te lanceren wat - onder Gods genade, maar ook in een gezamenlijke bezinning van zoveel mogelijk gelovigen - de betekenisvolle impuls kan geven tot vernieuwing van onze kerk wereldwijd. Dit noemen wij de synode. Ter voorbereiding als eerste fase daarvan zullen er in ons bisdom tot het einde van januari 2022 de gespreksbijeenkomsten gehouden worden waarop de ervaringen, meningen, inzichten van de parochianen over gegeven aspecten van de kerk verzameld worden. Dit noemen we de synodale consultatie waarmee iedereen kan toedragen tot een gezamenlijke visie van de kerk, de visie die uiteindelijk in 2023 door de Paus in een document uiteengezet en gepubliceerd wordt.
De thematiek van de Synode draait rondom drie aspecten,  kort verwoord in Latijnse begrippen van: Communio – Participatio – Missio (de gemeenschap – de deelname – de zending). Het komt verder tot uiting in meer gerichte vragen, de vragen naar inzicht en naar de manieren om deze aspecten beter te begrijpen, te bevorderen, ze in onze kerk steeds meer zichtbaar en levendig te maken. Het valt nog veel meer over te zeggen maar voor hier vind ik het al genoeg.

U krijgt daar zeker nog over te horen of anders voor meer info zie op de website van ons bisdom.
Veel goeds aan iedereen en met Gods zegen.

Kap. Pawel Banaszak

Copyright © 2004 - 2022 OLV Praesentatie Anna Paulowna.