Pastoor Marcelo Salão Rocha

 

Zoals al bekend is, kom ik uit Brazilië, uit de stad Brasília de nieuwe hoofdstad van Brazilië. Het is een stad uit het niets gebouwd, daarvoor waren er alleen maar planten en juist daar werd de nieuwe hoofdstad van Brazilië gebouwd, een nogal moedig project. Alle mouwen werden opgestroopt, alle moed verzameld, om de bouw van een nieuwe futuristische hoofdstad voor Brazilië mogelijk te maken. Deze nieuwe hoofdstad werd uiteindelijk in 1960 officieel in gebruik genomen. De nieuwe stad trok veel mensen aan en daardoor kwamen mensen uit allerlei streken van Brazilië er naar toe, om daar een nieuwe toekomst op te bouwen. Ook mijn opa’s en oma’s van beiden kanten gingen naar die nieuwe stad en zo hebben mijn vader en moeder elkaar daar leren kennen.

 

Wat mijn gezinssituatie betreft,

ik ben de oudste van 5 kinderen, 3 jongens en 2 meisjes, mijn vader was militair (nu gepensioneerd) en mijn moeder was altijd met en voor ons thuis.

 

In Brazilië heb ik gestudeerd aan een technische school. Ik hield altijd veel van elektronica en computers maar toch heb ik een opleiding gevolgd om bij een bank te gaan werken, wat nooit gebeurd is.

 

Toen ik 17 was had ik mijn studies beëindigd en wilde niet verder gaan naar de Universiteit. Dit omdat het toelatingsexamen voor de Universiteit vrij moeilijk is  en er maar weinig (bijvoorbeeld 10 plaatsen) voor elektronica zijn, terwijl er wel 9.000 mensen zijn die dit willen studeren. De kans om dit te kunnen gaan studeren was dus zeer klein.

 

Hierna heb ik anderhalf jaar gewerkt bij een (streek)bus bedrijf, in het magazijn. Van daaruit moest ik alle filialen in heel Brazilië bevoorraadden. Het was hard maar leuk werk met heel veel verantwoordelijkheid maar goed verdienen zat er niet in. Ik ben ermee gestopt en ben toen voor mezelf begonnen, ik had een eigen wagentje en daarmee verkocht ik hotdogs, cola, enz...

 

Toen werd ik opgeroepen om in dienst te gaan en heb ik bij de luchtmacht gediend.

 

Juist in die tijd was er een oude vriend van mij die mij uitnodigde voor een bedevaart voor jongeren naar het grote Maria Heiligdom in São Paulo. Daar waren jongeren uit heel Brazilië en na een hele mooie ontmoeting en een sterke prediking vroegen zij om roepingen, daar werd ik dus voor het eerste met mijn roeping geconfronteerd. Kort daarna ging ik naar een roepingencentrum om te zien of het inderdaad een roeping was en kort daarna werd ik naar een internationale ontmoeting in Italië gestuurd en van daaruit naar Nederland.

 

Als een goede Braziliaan heb ik altijd veel aan sport gedaan, natuurlijk heb ik altijd gevoetbald en daarnaast ook veel gevolleybald en gebasketbald. Ik ben nog altijd bezig met computers en programmeren, ik ben geen computer freak maar volg wel de nieuwe ontwikkelingen.

 

Zoals jullie zich kunnen voorstellen was het in het begin helemaal niet eenvoudig in Nederland. Vooral wat het weer betrof en ook sommige gewoontes. In Brazilië speelt het leven zich grotendeels buiten af maar in de winter is hier iedereen binnen, daar had ik veel moeite mee in het begin.

 

Heimwee was een constante factor de eerste twee jaar maar daarna ben ik de goede kanten van de Nederlanders en van de Nederlandse samenleving gaan waarderen en ook echt ingeburgerd.

 

Brazilië is een heel groot land, ongeveer 240 keer zo groot als Nederland (als ik me niet vergis), daardoor zijn we ook gewend dat alles grootschalig is: supermarkten (met soms 100 kassa’s), straten (met 7 a 8 banen), verschillende staten, verschillend klimaat, verschillende rassen (de grootste smeltkroes van de wereld) enz…

 

 

Mijn opleiding heb ik gevolgd in het Klooster van Nieuwe Niedorp voor wat de spiritualiteit betreft en filosofie en theologie in Vogelenzang op de Tiltenberg.

 

Gedurende mijn opleiding ben ik niet altijd in Nederland geweest maar ook in het buitenland voor pastorale stages, die me persoonlijk veel geholpen hebben in alle opzichten. Ik ben in Israël, Tanzania en Venezuela geweest voor een periode van 2½ jaar.

 

Op 14 juni 2003 ben ik tot priester gewijd.

 

Sinds 15 november 2007 werk ik in deze regio, eerst als regio-priester en sinds 1 oktober 2011 als Pastoor van de Parochies 't Zand, Breezand en Anna Paulowna.

 

Hiervoor ben ik 4½jaar werkzaam geweest in de Parochie Uitgeest waar ik met veel plezier heb gewerkt.

 

Ik ben er zeker van dat de samenwerking met mijn collega’s, het bestuur en alle vrijwilligers goed zal verlopen en dat er een goede band opgebouwd zal worden.

 

Laten wij samen alles en de toekomst aan de Heer toevertrouwen, biddend met de vaste overtuiging dat Hij zijn kerk bijstaat en ondersteund.

 

 

Pastoor Marcelo.

Copyright © 2004-2019. OLV Praesentatie Anna Paulowna.